Normatyw postanawia

Normatyw postanawia, że zasadniczo nawierzchnie ciężkie mają zastosowanie do dróg I i II klasy technicznej, natomiast nawierzchnie typu średniego do dróg II, III lub IV klasy technicznej, a nawierzchnie typu lekkiego i nieulepszone – do dróg III, IV i V klasy technicznej. Pochylenie poprzeczne nawierzchni dla dróg poszczególnych klas technicznych ustala się na podstawie szczegółowych normatywów projektowania, przy czym są one uzależnione od pochyleń podłużnych niwelety drogi oraz od typu i rodzaju nawierzchni. Normatyw ustala również wysokość skrajni drogowej na 4,0 m. Szerokość skrajni jest równa szerokości nawierzchni powiększonej o 50 cm z każdej strony. W zależności od natężenia ruchu na drodze normatyw przewiduje możność stosowania większej ilości pasów ruchu niż dwa. Jednak tylko trzy pasy ruchu, jako największa dopuszczalna ilość, mogą być stosowane jako niepodzielona jezdnia. W razie potrzeby stosowania większej ilości pasów ruc hu niż trzy należy stosować dwie jezdnie, oddzielone dla każdego kierunku ruchu po dwa pasy ruchu każda, podzielone pasem zieleni. Przy ustaleniu klasy technicznej drogi zasadnicze znaczenie mają nie wszystkie normatywy danej klasy, lecz tylko normatywy, od których wielkości zależy właściwe wykonanie zadań eksploatacyjnych. Klasyfikacja administracyjna dzieli drogi na dwie klasy: drogi państwowe, i drogi lokalne. [więcej w: nissan zaborowski, wydajność pracy wzór, koszty stałe i zmienne ]

Tags: , ,

Comments are closed.

Powiązane tematy z artykułem: koszty stałe i zmienne nissan zaborowski wydajność pracy wzór