Silniki o tłokach wirujących

Wprowadzenie. Zmienność kierunku i prędkości posuwisto-zwrotnego ruchu tłoka w cylindrze stwarza istotne niedogodności, jak:
— niemożność uzyskania tarcia płynnego pomiędzy tłokiem i cylindrem (Wskutek zmian kierunku ruchu tłoka i zerowej jego prędkości w zwrotnych położeniach),
— niekorzystne przyspieszenia o zmiennym kierunku i wielkości (do 10 000 m/sek2 w silnikach szybkobieżnych), wywołujące znaczne siły bezwładności obciażajace części układu korbowego, co często zmusza do stosowania specjalnych środków do wyrównoważenia silnika,
— konieczność stosowania skomplikowanego i kosztownego mechanizmu rozrządu, w celu uzyskania czterosuwowego cyklu pracy, pozwalającego w sposób najbardziej racjonalny na rozdzielanie poszczególnych procesów zachodzących w czasie pracy silnika.
Od dawna więc dążono już do zastąpienia tłoka o ruchu posuwisto-zwrotnym przez tłok o ruchu obrotowym, niezależnie od zainteresowania silnikami turbospalinowymi. Teoretycznie opracowano dotychczas wiele wersji silników 0 tłokach wirujących i w tym zakresie zgłoszono setki różnych patentów. Jednak tylko nieliczne z tych pomysłów doczekały sie prób realizacji, które z reguły nie zdawały egzaminu eksploatacyjnego, głównie wskutek trudności uszczelnienia i chłodzenia tłoka wykonującego ruch obrołowy zamiast (lub obok) ruchu postępowego. Jak dotychczas, osiągi dorównywujące, a nawet przewyższające pod pewnymi względami osiągi klasycznych silników tłokowych zapewnia tylko silnik WANKEL, opracowywany równolegle w kilku wykonaniach. Istnieją uzasadnione podstawy do przypuszczeń, że silniki WANKEL mają duże szanse zastąpienia w przyszłości klasycznych silników tłokowych w różnych dziedzinach ich zastosowania. Świadczyć może 0 tym fakt zakupienia patentu na silniki WANKEL (dane z września 1963 r.) przez rozmaite firmy w NRF, (Daimler-Benž, [podobne: otwieranie wszystkich samochodów we warszawie, podesty magazynowe poznań, podesty magazynowe ] Fichtel & Sach, K.H.D., Krupp, MAN oraz NSU), w Japonii (Toyo-Kogyo oraz Yanmar), w USA (Curtiss-Wright) i w Wielkiej Brytanii (Perkins). Należy jednak podkreślić, że silnik ten jest wciąż jeszcze w początkowym okresie swego rozwoju i wiele zagadnień wymaga rozwiązania.
Silnik o wirującym tłoku — lub ściślej „silnik tłokowy, obrotowy — w odróżnieniu od silnika tłokowego, suwowego, zawiera jeden wirnik przenoszący statyczne naciski czynnika roboczego i rozdzielający przestrzeń roboczą („cylindra”) na komory robocze. Objętość czynnika zmienia się podczas obrotu tłoka w sposób okresowy. Przesłanki termodynamiczne decydują o zaliczeniu tego rodzaju silników do grupy silników tłokowych. Czynniki kinematyczne i konstrukcyjne sugerujące w pewnym stopniu podobieństwo do silników wirnikowych (turbinowych) Są w tym przypadku nieistotne. Obrotowy ruch tłoka, jego zupełnie odmienny kształt od tłoka klasycznego, jak również kształt cylindra uzasadniają jedynie zaliczenie rozpatrywanych silników do grupy obrotowych, a nie suwowych.
Silnik o tłoku wirującym może dostarczać pracę mechaniczną podczas każdorazowego zwiększania objętości komory roboczej, lub też w trakcie co drugiego zwiększania tej objętości. W związku z tym silniki o tłokach wirujących można podzielić na dwutaktowe i czterotaktowe, nazywając taktem zmianę objętości komory roboczej od maksymalnej do minimalnej lub odwrotnie. W takim ujęciu takt odpowiada suwowi tłoka zwykłego silnika tłokowego.

Tags: , ,

Comments are closed.

Powiązane tematy z artykułem: otwieranie wszystkich samochodów we warszawie podesty magazynowe tworzenie stron internetowych sosnowiec